Rozdział 46

Poczułam się bardzo źle. Wyrzuty sumienia dręczyły mnie.

-On chce się zabić ! Powstrzymaj go ! -Monika krzyknęła z przerażeniem do Nando ale ten nawet nie drgnął.

-To zadanie jest dla ciebie. -Dziewczyna pobiegła za Matą. Śnieg trochę jej to uniemożliwiał ale i tak do niego dobiegła.

-Co ty robisz człowieku ? O czym ty myślisz ? -Zapytała ze złością.

-Po co mam żyć , gdy więcej cię nie zobacze ? Tak , kocham cię jak oszalały ale i tak wiadomo że ja się nie licze. Żegnaj. 

Monika złapała go za rękę. Dla niej było jasne to że musi go uratować przed tymi myślami.

-Pocałuj mnie. -Rzuciła. -Juan pocałował ją w usta. Po pocałunku :

-Zobaczysz mnie. Proszę dla mnie nie rób tego.  -Chłopak odwrócił i odszedł. Ale dziewczyna i tak wiedziała ze zrobiła co w jej mocy.

-Widziałem. 

-Wiem. Ale musiałam. -Dziewczyna poczuła że zaraz się rozkleji...

 W Londynie pogoda była dramatyczna , burze śnieżne , zaspy. Nie dało się nigdzie dojechać , toteż Luiz i Dominika stali w kotku chyba cały dzień.

-Kiedy to się skończy ? -Zapytała z nadzieją polka.
-Może nie długo. 
-Nudzi mi się kotku. -Polka połaskotała go po brodzie. -Chodźmy na tył.
-Co ? Skąd wiesz że zaraz nie ruszymy ?
-Wiem. Mam ochotę na ciebie koteczku. -Dziewczyna podsunęła się do chłopaka i pocałowała.
-Dobrze , mogę iść ale..
-Nie ma żadnego ale. -Wkrótce pociągła go i znaleźli się na tylnym siedzeniu , oddali się sobie , chociaż na krótko. Bo 10 minut później korek ruszył a oni byli .. Nie wazne. 


Madryt , wieczorem : 

Monika miała zepsuty humor na cały dzień. ciągle myślała o Juanie. Torres też jej o tym przypominał , ciągle wspominając o pocałunku. Dzisiaj na wieczór  zaprosił Ville i Martę. Monika wale nie chciała tego spotkania , ponieważ czuła się fatalnie.

-hej. -Marta przywitała się z Nando.
-Cześć Monika. -Villa zdjął kurtkę i przytulił blondynkę.
-Hej wszystkim. Widzieliście dzisiaj Juana ? -Zapytała z nadzieją polka.
-Nie. W ogóle go ostatnio nie widuję. -Odpowiedział Villa.
-Rozumiem. Usiądźcie. -Monika wyszła do kuchni , spojrzała w okno i zobaczyła Juana. -Juan ! -Krzyknęła na cały dom.
-Co jest ? -Zapytał zdezorientowany Nando a Monika złapała się za brzuch.
-Co jest ? Monika ! 
-Boli mnie. -Blondynka spojrzała w okno ale Juana już nie było.
-Zabiję gnoja. -Torres zmarszczył brwi i złapał Monikę za rękę. -Zawiozę cię do szpitala.
-Dobrze. Ale wiec że to nie jest .. aaauuuu. -Monika prawie zwijała się z bólu...

Po 10 minutach byli w szpitalu. Lekarz wziął Monikę do badań. Nando z Martą i Villą czekali. Kiedy wyszedł lekarz wszyscy rzucili się na niego.

-Dzień dobry. Ktoś z rodziny pani Moniki ? -Zapytał zdenerwowany lekarz.
-Jestem mężem. 
-Z panią Moniką jest wszystko ok. Ale z dzieckiem trochę inaczej. Pani Monika jest bardzo zdenerwowana i to też szkodzi dziecku. Jej ciąża jest Zagrożona. 
-Co ? -Nando złapał się za głowę i wybiegł ze szpitala.
-David biegnij za nim , a ja pójdę do Moniki. 
-Dobrze. Pobiegnę . Trzymaj się. -Marta weszła do sali Moniki. Blondynka  miała smutną minę.
-Słyszałaś o dziecku ? -Zapytała Monika.
-Tak. Twoja ciąża jest zagrożona.
-Gdzie jest Fernando ? -Monika popatrzyła w okół sali.
-Wybiegł ze szpitala. Co jest ? O co chodzi z tym Juanem ?
-On chciał się zabić. Ja go widziałam w oknie... 
-On jest psychicznie chory. Uczyłam się tego kiedyś. Osoba która nie może żyć bez drugiej i tak sie zabije.
-Co mam zrobić ? Rzucić wszystko , rzucić Nando i iść być z Juanem ?
-Nie. On jest zepsuty. Nie uratujesz go.

Naglę do Moniki przyszedł SMS :

" Mam nadzieję że z Torresem  zaznasz szczęścia. Ja wyjeżdżam , już mnie nikt nie zobaczy. ".

-Co jest Monika ? -Zapytała już przerażona Marta.
-Nic. .. -Dziewczyna położyła telefon i odwróciła głowę. Zaczęła płakać.
-Może jak wyjdziesz ze szpitala  pojedziemy na Bernabeu ? 
-Tak. Bardzo chętnie... Już mnie nie boli , możemy wyjść.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bardzo jest mi źle , bo nie mam weny. Nie mam co pisać do 50 rozdziału. Już znam zakończenie tej Historii.:)
No nic trzeba coś wymyśleć.

pozdrawiam :*